Haarband in 7 stappen

Voor jullie, een tutorial in 7 stappen.

Benodigdheden:

  • Rekbare stof (Wij gebruikten hier die superleuke rekbare corduroy!)
    • Lengte: de hoofdomtrek.
    • Breedte: dit bepaal je zelf. Voor de haarband op de foto hierboven nam An een breedte van 20 cm. Voor de roze haarband werd een breedte van 25 cm gebruikt.
  • Bijpassend garen.

Stap 1

Plooi de stof dubbel, goede kanten op elkaar, lange zijde tegen lange zijde.
Naai de lange zijde: hecht vooraan en achteraan en neem 1 cm naadwaarde. Of gebruik een overlock.

Keer, zodat de goede kant van de stof zichtbaar is. Zorg dat de naad mooi gelijk ligt met de zijkant. Rol deze even tussen je vingers om alles mooi vlak te krijgen.

Stap 2

Plooi de band dubbel, lange zijde op lange zijde. Steek aan beide korte zijden een speldje om het midden (de plooi) aan te duiden. Dit zie je duidelijk op de foto bij stap 4.

Stap 3

Leg de band met de open zijde aan de linkerkant. Plooi zoals op de foto hierboven.

Stap 4

Draai het stuk links op de foto nog één keer om zodat de open zijden naar elkaar toe liggen.

Stap 5

Open de rechterkant van de band en schuif de onderste helft van de linkerkant ertussen tot tegen de plooi. Plooi de rechterkant toe en plooi de andere helft van de linkerkant er weer over. Je krijgt een in elkaar geplooid pakje stof, zoals je ziet op de laatste foto. Speld dit even vast.

Stap 6

Naai al deze lagen op elkaar. Gebruik hiervoor je gewone naaimachine, voor de overlock is dit een te dik pak stof. Naai met een dichte zigzagsteek. Hecht goed vooraan en achteraan.
Knip de naadwaarde bij tot kort tegen de zigzagsteek.

Stap 7

Klaar!! Op naar de volgende! x

Het einde van een fantastisch hoofdstuk

Het laatste wat ik doe, hier in Steenokkerzeel, is deze post schrijven. Een doos Kleenex naast mij, en een hoopje volgesnotterde zakdoekjes.

De afgelopen maand is een rollercoaster geweest. Van gevoelens, van volle overtuiging dat de beslissing die ik nam om Steenokkerzeel te sluiten, de juiste was. Tot aanvallen van hyperventilatie omdat ik een baby moet loslaten die ik verdomd graag zie.

Maar het is de juiste beslissing, fluistert iedere vezel in mijn lichaam. En als ik in de keuken sta wanneer de jongens een spelletje Fifa spelen op de Playstation, en ik mijn 6-jarige Emiel ineens hoor zeggen tegen mijn 5-jarige Tchad: “Binnenkort is de winkel in Steenokkerzeel dicht, dan kan mama meer met ons spelen.” Waarop ik Tchad hoor zeggen: “Dat gaat leuk zijn, dan kunnen we iedere avond samen Nachtwacht spelen”. Dan vullen mijn ogen zich met tranen, overvalt me een immens schuldgevoel, en weet ik dat deze beslissing de enige juiste is.

Want hoe graag ik hier ook ben, hoe groot mijn ambitie om te groeien ook is, mijn kinderen zijn het allerbelangrijkste.

De ambitie is er nog steeds, we hebben hier nog grootse plannen. Alleen moet het in de toekomst beter combineerbaar zijn met mijn gezin. Eén locatie, en “voorlopig” blijft dat ons vertrouwde stekje in Lier. (waar we nu zes van de zeven dagen open zijn trouwens)

Ik wil jullie bedanken, voor het afgelopen fantastische jaar in Steenokkerzeel. Voor de geweldige mensen die we hier leerden kennen. Ook voor jullie begrip, voor het hart onder de riem en de motiverende  gesprekken de afgelopen weken.

In mijn blogpost in december beloofde ik dat we iedere maand zouden terugkomen, voor een pop-up verkoop. En dat we mogelijks een locatie zouden zoeken om workshops te blijven geven.

Op een maand tijd kan er echter veel veranderen. We leerden Petra Janssens beter kennen, een trouwe klant in Steenokkerzeel, en ze vertelde ons haar droom. Petra was al eventjes op zoek naar een locatie in de buurt om een wolwinkel te starten. En onze winkel die vrij kwam, dat was voor haar een “once in a lifetime” opportuniteit om ineens een mooie start te maken!

Petra opent hier op 9 februari Madam Trico! Een stoffen- en wolwinkel, waar je naai- en breiworkshops kan volgen. Ze nam onze voorraad en inboedel in Steenokkerzeel over, bezocht al heel wat leveranciers en haalde supermooie wol in huis. Ik schrijf me alvast in voor de brei-ateliers! 🙂

Petra is een toffe, een vrouw met een droom, een passie voor stoffen en wol, gewoon… een toffe! Echt!

Wij geven met heel veel liefde en plezier de fakkel in Steenokkerzeel aan haar door. Lieve Petra, ik wens je ongelooflijk veel succes en plezier. Want ‘Oh Mijn God, wat ga jij je hier amuseren!’ ☺

We sluiten met een warm gevoel dit hoofdstuk af.

Of toch bijna, want de verhuurders van het pand willen het onderste uit de kan halen. De afgelopen week was er eentje van weinig slaap, en dat kwam niet enkel door het harde werken deze keer. Nachten heb ik wakker gelegen, omdat ik maar niet kan begrijpen waarom sommige mensen zijn hoe ze zijn. Helemaal afgesloten is dit hoofdstuk dus nog niet, het krijgt helaas nog een juridisch staartje. Het is nu in handen van de raadsman, en ik… ik heb alvast weer een wijze les geleerd.

Maar even terug naar leuke dingen!

k heb het gevoel dat ik sommige mensen moet uitleggen waarom wij de afgelopen drie weken zoveel reclame hebben gemaakt voor Madam Trico, “want dat wordt toch concurrentie”.

Ik zie dat niet zo! Ik ben ervan overtuigd dat wij hier niet veel klantjes door zullen verliezen, dat heel wat mensen uit de buurt van Steenokkerzeel wel eens binnenspringen in Lier, of online bestellen. En Petra gaat haar eigen weg zoeken. Ik heb haar met veel plezier op weg geholpen, en zal haar de volgende weken nog steeds bijstaan met advies als ze dat nodig heeft. Petra wordt, net zoals de meeste andere stoffenwinkelmadammen trouwens, een concullega. Eentje waar ik graag mee naar één of andere beurs rijd, of eens samen een event organiseer. Ik heb een eindeloos vertrouwen in mensen, ook als het over zaken gaat. Dat ik daardoor af en toe eens met mijn gezicht tegen de muur loop, dat neem ik er graag bij. Want werken in vertrouwen is voor mij de enige manier. 🙂

In Lier zijn we vanaf deze maand iedere dag open van 10 uur tot 17 uur. Dus ook op woensdagen! 🙂 Op zondag zijn we niet open, maar iedere donderdagavond tussen 19 uur en 22 uur is het hier avondshopping! 🙂

Verder verandert er hier (nog) niet zoveel, behalve dan dat ik nu een ietsiepietsie meer tijd voor mijn gezin zal hebben. En dat ik morgen vrij ben, en zondag ook! En dat ik ga genieten, van dingen die ik de laatste maanden heel hard heb gemist.

Liefs, Nancy

Een moeilijke beslissing.

Het afgelopen weekend namen wij een drastische beslissing. Eentje waar heel wat tranen en twijfels aan vooraf gingen. Maar soms moet je naar je lichaam luisteren en jezelf een spiegel voorhouden. You win some, you lose some, helaas. 

Het artikel in Het Laatste Nieuws, was, zo zwart op wit, heel erg confronterend. Vijf jaar al, werk ik, zeven op zeven, aan Madeline de stoffenmadam. En ik doe dat met hart en ziel. Met heel veel enthousiasme en liefde voor mijn klanten en mijn stofjes. 

Maar dat harde werk, die 4 à 5 uurtjes slaap per nacht, dat eist zijn tol. Mijn gezondheid wil niet (altijd) meer mee. Het afgelopen jaar werkten we met z’n drieën meer dan voltijds in onze winkels in Steenokkerzeel, Lier en de webshop. Geen tijd om zelf veel te naaien, geen tijd om verlof te nemen, geen tijd om eens ziek te zijn. En vooral: geen tijd om eens naar een voetbalmatch van de jongens te gaan kijken, of ’s avonds een gezelschapspelletje te spelen. Geen tijd om met Charlotte eens te gaan shoppen in het weekend. Geen tijd om iets leuks te doen met de kleinkinderen. Geen tijd voor de hubby en mij. Niet steeds tijd om bestellingen tijdig te plaatsen, of administratie te doen, geen tijd voor ontspanning. Geen tijd, geen tijd, geen tijd. Nooit tijd. 

Vijf jaar al, en de kinderen worden groter. Ik heb al zoveel moeten missen. Vijf jaar die nooit meer terugkomen. De afgelopen weken waren “kak”, want ik voelde dat het zo niet langer kon. Dat er iets moest veranderen. Maar ik wil niet opgeven, ik wil doorgaan en liefst dag en nacht. Ik wil graag 48 uren in een dag, en een 10-dagen week. En nooit moeten slapen. Maar zo werkt het niet. De ruzies thuis, omdat ik op de tippen van mijn tenen loop, altijd werk en verwacht dat het thuisfront zich maar aanpast aan mijn wilde plannen. Oh ja, ik durf dat eerlijk zeggen. Het moet niet makkelijk zijn om met mij samen te leven. Maar saai wordt het nooit! 😉 

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is, dat wij, met tranen in de ogen en met spijt in het hart, onze winkel in Steenokkerzeel sluiten. Mijn team raakt opgebrand, ik raak opgebrand. Marge voor extra personeel is er niet, dan zijn de opties op hé. 

Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik het dagelijks contact in de winkel zo hard mis. Het van hot naar her hollen, zorgen dat nieuwe stoffen ingeboekt raken, de administratie, de planning, de logistiek, het maakt dat ik niet voldoende in de winkel sta. Ik mis jullie. En jullie mij, toch? 😉

Of we dan terugschroeven naar de Madeline van vijf jaar geleden? Nee hoor, wie mij kent, weet dat dat onmogelijk is. We zijn nog niet klaar, we gaan het alleen over een andere boeg gooien! En we willen werken vanuit één locatie, dat versterkt de teamgeest, dat verlaagt de vaste kosten, dat zorgt voor meer productiviteit. 

Die locatie blijft (voorlopig 😉 ) onze vertrouwde winkel in de Kantstraat in Lier. Vanaf februari zijn we daar 6 dagen op 7 open, dus ook op woensdagen! 

Lieve klanten van onze winkel in Steenokkerzeel, het spijt me. Want jullie zijn fantastisch. En de winkel is fantastisch, de locatie is top, de workshoppers zijn super aangenaam. Maar ik krijg het niet meer rond. Er komt heel wat bij kijken, en het lukt me niet meer. We laten jullie echter niet helemaal in de kou staan. 

Vanaf januari starten we met een TOTALE UITVERKOOP van de voorraad in Steenokkerzeel. Inclusief een groot deel van de inboedel. 

De winkel in Steenokkerzeel zal in januari enkel op woensdag, zaterdag en zondag open zijn. We hopen jullie daar nog, een laatste keer, massaal te mogen ontvangen. 

Vanaf februari starten we met “Madeline on Wheels”! Eén keer per maand komen we terug, we zoeken een locatie in de buurt van Steenokkerzeel, waar we één keer per maand op zondag een pop-up verkoop organiseren. 

We zoeken ook een afhaalpunt in de buurt voor webshop orders. En misschien, heel misschien blijven we ook workshops geven in de buurt van Steenokkerzeel. We verdwijnen dus niet helemaal, want we zien jullie graag. 

Soms moet je beslissingen durven nemen, of beslissingen terugdraaien. En je eigen beperkingen onder ogen durven zien. Ik ben moe, moe van te denken en te regelen, moe van nooit klaar te zijn. Gewoon moe. Ik wil graag nog heel lang verder draaien in deze fantastische naaiwereld, en zoals ik vandaag leef, tegen 200 per uur, houd ik dat geen jaren meer vol. 

Mijn verhaal, lieve mensen, met een knoop in mijn maag en tranen in mijn ogen, maar heel open en eerlijk. Want zelfstandige zijn, dat is niet makkelijk. Wat je denkt te zien, is niet altijd de realiteit. 

Veel liefs, 

Nancy

Making Backpack by Noodlehead

Ik zag hem voor het eerst in april: liefde op het eerste gezicht, ik zeg het u! Na maanden kwijlen, was het patroon afgelopen maand beschikbaar. De Making Backpack van Noodlehead. Een rechttoe, rechtaan patroon met een hoog Fjällräven-gehalte.

Binnen de vijf minuten zat het patroon in mijn winkelmandje en werd de handleiding geprint. Ah ja, want ik zou daar diezelfde avond nog aan beginnen. Tenminste, dat was het plan. Want de oilskin die ik wilde gebruiken, was niet op voorraad. Bummer! Alé, oilskin bijbestellen en wachten maar. Toen de oilskin geleverd werd, ontbrak de naaitijd. Knippen lukte nog net. En dan gingen er drie weken voorbij!

Afgelopen week dinsdag zat mijn emmertje helemaal vol, maar echt: het liep over. Productiviteit onder nul, zagen en blazen, ge kent dat wel, toch? Iedere vezel in mijn lijf stond gespannen en het was tijd om los te laten. De enige manier om mijn kopke leeg te maken, is naaien. Ge weet wel: #sewingismytherapie. Dat is gene zever: als de kar vol zit, dan moet ge naaien!

En zo geschiedde! Pc dicht, iPhone weg, Nancy niet bereikbaar.
En dat ging vlotjes! Zo vlotjes dat ik, na het samenstellen van het voor- en achterpand,  in al mijn enthousiasme de zijkanten even mooi gelijk ging snijden. Ik sneed een beetje teveel weg, want bij het assembleren van de “gusset” (het samengestelde bodem-, zij- en bovendeel), en de voor- en achterpanden, had ik een halve centimer “gusset” teveel! “Natuurlijk past dat niet meer, Nancy, als ge daar een stuk afsnijdt!” Gelukkig is ook lostornen voor mij een manier om tot rust te komen. Ik haalde mijn tas uit elkaar, maakte de samengestelde gusset een half centimetertje korter waarna de rest van de tas vlotjes in mekaar paste.

Dat moment dat een tas gekeerd wordt, geef toe, daar kan toch geen gevoel tegenop! Content, zot content! De voering en de buitenstof worden aan elkaar vastgezet, aan de binnenkant zijn al die naden dus zichtbaar. Die werk je nog af met biais en dat zou ik nog snel “eventjes” doen. Toen ik aan naad 2 begon, wist ik dat ik iets moest bedenken om dat vlotter te doen verlopen. Tijdens een workshop, na een volledige dag intensief naaien, krijgen veel mensen het niet meer voor mekaar om dat netjes af te werken. Maar “where there is a will, there is a way”! Ik tornde (opnieuw) de biais die er al aanzat los, ik nam een rol keperlint, deed wat van hocus pocus, en zie ne keer, hoe schoon! 

Zei ik al dat ik zot content ben? Zo content dat ik onmiddellijk aan een tweede begon? Ondertussen is ook de Making Backpack van An af, en die van Annelies, en mijn tweede ook. 

Dat is toch wel één van de fijnste dingen aan ons team, dat we samenwerken aan de uitwerking van onze workshops. Dat de stukken door meerdere personen genaaid worden, vooraleer we een fotohandleiding uitwerken. Alle tips en tricks worden gebundeld, en tegen de tijd dat de eerste workshop doorgaat, krijgen jullie een naslagwerk van verschillende ervaren naaisters mee naar huis. Tijdens de workshops wordt er veel aandacht besteed aan een perfecte afwerking. Een trucje hier, een tipje daar, daar genieten wij van. Van die gelukzalige uitspraken als: ‘Oh, dat kende ik nog niet!’ en ‘OMG, heb ik dat gemaakt?’, daar worden wij gelukkig van. Want naaien, dat is niet zo moeilijk. Met de juiste tips en tricks tover je de mooiste dingen vanonder je machine. 

Er staan momenteel twee workshops voor deze Making Backpack open, eentje in Lier en eentje in Steenokkerzeel. Bijna volzet, maar er komen nog een aantal nieuwe data aan. Wie graag als eerste op de hoogte is van de nieuwe data stuurt best een mailtje naar info@destoffenmadam.be 

 

Beide Making Backpacks zijn ondertussen in beslag genomen, zo gaat dat, met vijf kinderen! Hier ligt alweer een nieuw stuk van oilskin op de kniptafel, want echt, ZALIG materiaal is dat! 

Patroon: Making Backpack by Noodlehead, op pdf te verkrijgen bij Noodlehead, en binnenkort op papieren versie bij Madeline de stoffenmadam. Dit najaar staan er bij Madeline de stoffenmadam heel wat workshops op het agenda voor deze prachtige rugzak. 

Stof: Oilskin

Geld & Geluk

763 (1).jpeg

Ergens midden oktober zat er een mailtje in de mailbox: Inge van Het Laatste Nieuws had me via Instagram gevonden en vroeg of ik interesse had in een interview voor de rubriek “Geld & Geluk“.

Mijn man stond daar eerst wat wantrouwig tegenover, maar ik zag dat meteen zitten. Ik ben een open boek voor iedereen die hier binnenkomt, geheimen heb ik niet! En ik heb er geen probleem mee om naar buiten te komen met onze financiële situatie. Een paar mailtjes later zat ik met Inge rond de tafel.

Ik vermoed dat ik voer gaf voor 7 rubrieken, want dat praten met Inge, dat ging wel heel vlotjes. Ik sprak over mijn passie, over mijn job en mijn winkels, over de kinderen en de jeugdzorg, over bouwmiserie en bouwgeluk, over kleine gelukjes en dingen die jammer zijn. En over geld natuurlijk.

Confronterend wel, want financieel ben ik zwaar achteruit gegaan. Geld maakt niet gelukkig, want ik zou wat ik vandaag doe voor geen miljoenen willen inruilen, maar het zou makkelijk zijn als er wat meer reserve is. Ach, rijk hoef ik niet te worden, het zou alleen fijn zijn als het soms wat minder als “overleven” aanvoelde.

Steven, de fotograaf heeft z’n werk gehad om onze jongens een beetje deftig op beeld te krijgen. Aapjes zijn het, die twee. Emiel, onze zoon, en Tchad, onze pleegzoon verschillen precies één jaar in leeftijd. Ze groeiden samen op, Tchad is nu 3 jaar voltijds bij ons. Echte broers zijn het, in iedere zin van het woord. Samen lachen, vechten, kattenkwaad uithalen. Moest je pleegzorg overwegen, dan kan ik dat alleen maar aanraden. Het verrijkt je leven. Makkelijk is het niet, en het is frustrerend. De wetgeving omtrent jeugdzorg werkt niet altijd in het belang van de kinderen, vind ik. Ik zou de politiek ingaan, alleen al om aan die wetgeving te sleutelen. Maar dat is een ander verhaal. 😉
Wie weet vertel ik dat ook nog eens in de krant, want dit smaakte zeker naar meer.

Veel leesplezier X

Het artikel in Het Laatste Nieuws lees je hier.

Krijg je het artikel niet te lezen maar wil je toch graag weten wat ik nu eigenlijk verdien, dan kan je het hier lezen. 🙂 artikel Geld en geluk

 

Willa by Fibre Mood

De tweede editie van Fibre Mood ligt in de rekken, wij mochten opnieuw ‘in preview’ aan de slag met één van de patroontjes.fullsizeoutput_7985.jpeg

Ik zag Willa en dacht: “Yep! Die wordt het.” Dat ik daarmee opnieuw aan deadline-naaien zou moeten doen, en de foto’s pas op de avond van de linkparty zou trekken (een uurtje geleden dus), daar dacht ik niet over na.

fullsizeoutput_7982.jpeg

Willa is een rechte wikkeljurk tot onder de knie met raglanmouwen en een hoge halsuitsnijding. Ik had mijn twijfels over de hoge halsuitsnijding, dat flatteert mijn zware bovenlijf niet zo. “Maar de wikkel zou dat wel goedmaken”, dacht ik.

e6a795ae-0afd-4de1-8d90-c1cb355bb121

Stof kiezen duurde langer dan het in elkaar zetten van de jurk. Ik koos uiteindelijk voor een kobaltblauwe structuurtricot die al langer mijn ogen uitstak. Als ik hem nu niet knip is hij binnenkort uitverkocht en zou ik spijt hebben. Nog een uurtje later knipte ik. Ik ben een eeuwige twijfelaar wat stof kiezen betreft.

49fb5aea-3d12-4be3-8050-d90afc11850d.jpg

Op een avondje zat Willa in mekaar, het is een eenvoudig patroontje. Het mag ook eens snel gaan, toch? En toen kwam het. De eerste pasbeurt! Mijn man, (echt een schatje) vond mij net uit de Adams Family stappen! (Say What?!)

Ik liet hem enkele (niet erg flatterende) foto’s trekken en stuurde die naar mijn vriendinnen. De opmerkingen bespaar ik u (iets met Amish enzo): er was duidelijk nog wat aanpassingswerk nodig. Ik versmalde de mouwen en stond op het punt om de lengte van de jurk in te korten tot kniehoogte, toen An en Eva zich gierend bij het gesprek vervoegden en de lengte toch wel oké vonden. “Je moet dat stylen”, zeiden ze.

f18f8b92-6320-49e6-a809-91a59996a9cc

Ik werkte vandaag de zoom af, ging nieuwe sneakers kopen, zocht een moment om foto’s te nemen en kwam tot de vaststelling dat er niemand was om die te trekken. Ik trommelde daarnet dochter 2 op en we trokken naar dochter 1, die vandaag bijwerkt bij Brasserie “42Brasso” in Duffel. Dochter 3 ging mee en werkte gezellig aan haar huiswerk verder.

Ach, de kwaliteit van de foto’s kon veel beter. Ik ben daar, in principe, nogal gevoelig aan. Maar wat was het gezellig, we hebben gegierd van het lachen, mijn fantastische dochters en ik. En de kwaliteit van de foto’s, wel vandaag is dat bijzaak.

55632a2d-598b-44df-b3a3-f32e2fd64498

patroon: Willa by Fibre Mood

Stof: Madeline de stoffenmadam

 

 

 

Promotietour Mijn tas 2 – wat ben ik daar ongelooflijk blij mee! *GIVE-AWAY*

IMG_4661.jpgHet zal zo een 6-tal maanden geleden zijn dat ik Sofie en Nathalie zag binnenwandelen in onze winkel in Steenokkerzeel. Dat er een “MIJN TAS 2” zou komen, zeiden ze. En dat ze stofjes zochten, zeiden ze. Mijn hart maakte sprongetjes. De allermooiste combinaties werden bij elkaar gezocht, ik kan je nu al verklappen dat het boek een PAREL geworden is. Echt, er gaan de komende maanden heel wat tassen van onder de naaimachines rollen.

mijntas.jpg

Of ik ook graag een tas wilde naaien voor de promo tour van MIJN TAS 2? Euh, ik dacht het wel! Mijn tijd is zo beperkt, dat ik patronen testen en promo naaien meestal aan mij voorbij laat gaan. Maar ik heb een zwak voor tassen, en de passie en het enthousiasme van Sofie en Nathalie die namiddag in Steenokkerzeel zinderde nog na! Ik kreeg het patroon van “Mathilda” toegestuurd. Mathilda heeft een beetje de vorm van een grote toiletzak, maar dan met handvaten zodat je ze als handtas gebruikt. Een Longchamps modelletje. Net zoals in “MIJN TAS” kan je steeds twee uitvoeringen van een tas maken. In het boek staan 12 concepten, en dus 24 uitvoeringen. Ik koos voor Mathilda II, zonder de transparante buitenkant.

IMG_4571

Voor de buitentas gebruikte ik een jeansstof van Armani, gecombineerd met een zware katoen piqué van Nathan. En dan de vorm van een Longchamps! Een echte “designertas” dus!

Voor de binnentas gebruikte ik een gewassen Italiaanse linnen, die werd verstevigd met plakkatoen. Het patroon schrijft geen binnenzakjes voor, maar dat paste ik aan.

IMG_4651.jpg

Ik voegde een ritszakje toe, een steekzak en een sleutelhanger. Voor de sleutelhanger gebruikte ik een restje marineblauw kurkleer waar ik een musketonhaak aan bevestigde. Lang genoeg, zodat het op de bodem van mijn tas ligt. Zo gaat de tas niet vervormen als er een zware bos sleutels aanhangt.

IMG_4656.jpg

De handvaten zijn hier echt wel de “eyecatcher”. Ze komen mooi samen in de zijnaad van de tas. Dat euforisch gevoel als de tas na het naaien wordt gekeerd en je ziet hoe schoon dat is, dat kan je niet uitleggen he. Dat moet je gewoon doen. De naad wordt wel erg dik op de plaats waar de tassenband samenkomt, maar het lukt. De subtiele glinstertjes in de tassenband komen op de foto niet zo tot hun recht, het lijken wel pluisjes. Maar dat is dus niet zo. 😉

Bij een volgende tas zou ik de hengsels een beetje verlengen omdat ik mijn tassen graag op mijn schouder draag.

De tas wordt verstevigd met Style-Vil, waardoor ze mooi in vorm blijft. Ik knipte de Style-Vil uit 1 stuk, dat werd op maat gesneden nadat de binnenkant was samengesteld. Eén grote rechthoek dus, waar ik vierkantjes uitsneed in het midden voor de bodem.

Mathilda werd hier een ganse zomer gebruikt als handtas, ze vergezelde me ook naar Italië! Ik ben er echt kei blij mee!

IMG_0878.jpg

Het boek ligt vanaf 8 oktober in de winkels, ook bij ons! Meer nog, je kan het hier al in pre-order bestellen! Zodra de boeken hier toekomen worden ze verstuurd!

En bij een Promo blog tour hoort een Give-Away, toch? Wij geven twee exemplaren van MIJN TAS 2 weg! Hoe tof is dat! Om kans te maken op zo een exemplaar laat je gewoon een leuk berichtje achter onder deze blogpost en registreer je je op onze website. Zondag 23 september om middernacht sluiten we af en maandag maken we de winnaars bekend! Wie ook nog eens deelt op Instagram en Facebook maakt extra kans! 😉

IMG_0773

IMG_0640

Deze toffe madammen bloggen de volgende dagen ook over de fantastische tas! Ik ben super benieuwd naar hun creaties.

Tara by Fibre Mood en mijn kind dat veel te snel groot wordt.

 

Tara.jpg

Het was vier jaar geleden dat ik nog eens aan breien toekwam en kriebelde al een hele tijd om opnieuw de priemen op te nemen. Toen kwam Fibre Mood met de vraag om te breien, net op het moment dat wij met de auto op vakantie zouden vertrekken. Het ideale moment om op zoek te gaan naar mijn setje rondbreinaalden!

30dzfQnQS5SKN58YrkQU3w.jpg

Het patroon kreeg ik de dag voor we op vakantie vertrokken en ik breide de volle 1300 kilometers van België naar Italië. Een “Made in Europe” truitje dus! Ik was niet klaar bij aankomst, maar stond iedere ochtend lekker vroeg op om verder te werken. Eens de zon op ons terrasje scheen werd het te warm en begonnen mijn handen wat zweterig te worden. Uiteindelijk werkte ik de trui twee dagen voor ons vertrek naar huis af. De laatste avond stak ik mijn kind bij 32 graden in een winterpulleke en tijdens het gouden uurtje genoten we samen van een mini foto shoot. De foto’s werden getrokken in Piombino, een havenstadje in Toscane.

tara

Met veel kinderen in huis is er niet zoveel individuele tijd samen en dan geniet je extra van “kleine” dingen. Zoals foto’s nemen in Italië, bij zonsondergang. 😉

tara blogpost (1).jpg

Tara is een eenvoudig patroon, rechts en averechts, ideaal voor beginners. En je breit met naald 10, dus het gaat ook nog eens heel snel vooruit. Het is een oversized model, ik breide de kleinste maat voor mijn tienerdochter en die past perfect. Voor mezelf ga ik de mouwen iets verlengen. Ik heb dat liever, een dikke trui met 7/8 mouwkes, dat klopt niet zo in mijn hoofd.

Tara

De mouwen worden ineens aangebreid wat resulteert in wel heel erg veel steken op je breinaald. Dat is, als je met de klassieke breinaalden breit. Door de artrose in mijn nek leerde ik jaren geleden op de continentale manier breien, en gebruik ik enkel nog rondbreinaalden. Ik hoef die “stokken” dus niet meer onder mijn armen te steken maar brei gewoon op mijn schoot. Tussen de breipriempjes zit een draad, die heb je in verschillende lengtes. Bij veel steken gebruik je een lange draad en heb je geen last van de vele steken.

tara blog

Ik gebruikte Peru Scheepjeswol voor dit project, een combinatie van Acryl en Alpaca. Lekker dik, lekker warm en lekker zacht. Maar voor Charlotte haar teer velletje prikt hij! Gelukkig hebben mijn drie meisjes zo een beetje dezelfde maat (ja echt) en kan ik hem doorgeven aan een dochter met een minder teer velletje.

tara blogpost

Ze wordt zo groot, dat kind van mij. Een echt dametje. Afgelopen maandag is ze gestart op de middelbare school, ze was er klaar voor. Ik een beetje minder! 😉 Ik zag mijn oudere dochters tijdens die eerste maanden op de middelbare school erg veranderen. Charlotte zoekt zo hard haar eigen weg, die voor haar uitstippelen heeft geen zin, maar soms wou ik dat het kon.

Patroon: Tara by Fibre Mood

Wol: Scheepjeswol Peru Madeline de stoffenmadam – enkel op bestelling en per pakket van 10 bollen want ik ga geen wolwinkeltje beginnen 😉

Locatie: het wonderschone Toscane – Piombino

Constance en Charlotte, een perfecte match!

Vanaf vandaag ligt Fibre Mood in de winkel! Een nieuw naai- en breimagazine met ongelooflijk toffe patronen. Wij gingen bij team Madeline aan de slag met 3 naai- en 2 breipatronen, je kan dus stellen dat we fan zijn!

38660560_2042762482409621_8272562489082773504_o.jpg

Ik was op vakantie toen het overzicht van de patronen werd doorgestuurd en ik viel als een blok voor Constance, de salopette! Geen 1-2-3-klaar project, maar ik had nog enkele dagen vakantie thuis gepland voor ik terug in mijn winkeltjes zou staan, dus het was de ideale moment om te kiezen voor een naaisel waar ik langer dan 3 uurtjes aan moest werken.

constance

Knippen deed ik de avond voordien, over het naaien deed ik een ganse dag. Het is veel werk, maar op zich ging dat wel vlotjes, het patroon zit goed in mekaar en de stap-voor-stap handleiding was superduidelijk.

IMG_3654.jpg

Alle zichtbare stiksels werden ge-topstitched met de coverlock. Ik gebruikte cordonnet garen en de kettingsteek, en ik ben “zotcontent”! Sinds ik de Janome vervangen heb door de Babylock wordt de coverlock voor bijna ieder naaisel gebruikt. Wat een zalige machine is dat seg. contancecontance

constance

Het is geen geheim dat ik zot ben van Italiaanse kwaliteit, de Jeansstof van Armani werd net voor mijn vakantie geleverd en riep mij al van het moment ik de verpakking openmaakte. Dat mijn patroon keuze op de salopette viel zal daar ook wel iets mee te maken hebben. Kwalitatieve jeansstof vinden, het blijft moeilijk. De minder goede kwaliteit scheurt makkelijk door (als je wat bil hebt zoals ik toch), dat is meteen ook de reden waarom ik me niet snel aan een jeans-naaisel zet. Maar wat ik nu in mijn handen had, amai! Zalige kwaliteit! Ze staan nog niet online, maar in onze winkels kan je de stof wel al terugvinden.

Constance

Ze wordt zo groot, die dochter van mij. Voor de foto’s trok ik vanochtend naar Rumst, Charlotte slaapt deze week bij haar papa en ik mocht haar gelukkig een uurtje gaan “lenen”! De jeansknopen werden een kwartier voor de fotoshoot nog ingeklopt, deadline-werken, ik zeg het u!

IMG_3654IMG_3744

Constance heeft een perfecte pasvorm vind ik, ik knipte maat 34 voor Charlotte en deed geen enkele aanpassing. Zot ben ik, van mijn kind!

constance

IMG_3645IMG_3644constanceconstanceconstanceconstanceconstance

IMG_3898

Wij zijn alvast superfan, van Fibre Mood!

Stoffen: Madeline de stoffenmadam

Team Madeline: Meet Shanna!

IMG_1183.JPGHet wordt tijd om ons fantastische team eens formeel aan jullie voor te stellen. Wie zo nu en dan al eens in één van onze winkels komt, kent haar natuurlijk al: Shanna, de jongste uit ons team, maar de oudste uit mijn nest!

Shanna is mijn oudste dochter, en ging, nu bijna twee jaar geleden, de uitdaging aan om ons team te vervoegen. Shanna is het gezicht achter de webshop en veel van de
e-mailcommunicatie en social media. Ze zorgt voor fantastische foto’s en maakt de allermooiste flyers. In februari 2018 ging onze nieuwe winkel in Steenokkerzeel open en sindsdien staat Shanna ook een aantal dagen per week in de winkel. Altijd enthousiast en goedlachs, zo een tof kind! 🙂fullsizeoutput_6140

Sinds ze ook zelf in de winkel staat, is de goesting om te naaien heel groot! Ze ziet in ieder stofje wel iets, en als ze niet aan het werken is of met haar ongelooflijk schattig zoontje Mathieu speelt, kan je haar achter een naaimachine vinden. We starten hier binnenkort de rubriek “Shanna leert naaien”! Haar eigenzinnige stijl is geweldig om te zien, daar laten we jullie graag van meegenieten.

IMG_1186.JPG

Dat we er blij mee zijn, met onze TOP Shanna! 🙂