Het einde van een fantastisch hoofdstuk

Het laatste wat ik doe, hier in Steenokkerzeel, is deze post schrijven. Een doos Kleenex naast mij, en een hoopje volgesnotterde zakdoekjes.

De afgelopen maand is een rollercoaster geweest. Van gevoelens, van volle overtuiging dat de beslissing die ik nam om Steenokkerzeel te sluiten, de juiste was. Tot aanvallen van hyperventilatie omdat ik een baby moet loslaten die ik verdomd graag zie.

Maar het is de juiste beslissing, fluistert iedere vezel in mijn lichaam. En als ik in de keuken sta wanneer de jongens een spelletje Fifa spelen op de Playstation, en ik mijn 6-jarige Emiel ineens hoor zeggen tegen mijn 5-jarige Tchad: “Binnenkort is de winkel in Steenokkerzeel dicht, dan kan mama meer met ons spelen.” Waarop ik Tchad hoor zeggen: “Dat gaat leuk zijn, dan kunnen we iedere avond samen Nachtwacht spelen”. Dan vullen mijn ogen zich met tranen, overvalt me een immens schuldgevoel, en weet ik dat deze beslissing de enige juiste is.

Want hoe graag ik hier ook ben, hoe groot mijn ambitie om te groeien ook is, mijn kinderen zijn het allerbelangrijkste.

De ambitie is er nog steeds, we hebben hier nog grootse plannen. Alleen moet het in de toekomst beter combineerbaar zijn met mijn gezin. Eén locatie, en “voorlopig” blijft dat ons vertrouwde stekje in Lier. (waar we nu zes van de zeven dagen open zijn trouwens)

Ik wil jullie bedanken, voor het afgelopen fantastische jaar in Steenokkerzeel. Voor de geweldige mensen die we hier leerden kennen. Ook voor jullie begrip, voor het hart onder de riem en de motiverende  gesprekken de afgelopen weken.

In mijn blogpost in december beloofde ik dat we iedere maand zouden terugkomen, voor een pop-up verkoop. En dat we mogelijks een locatie zouden zoeken om workshops te blijven geven.

Op een maand tijd kan er echter veel veranderen. We leerden Petra Janssens beter kennen, een trouwe klant in Steenokkerzeel, en ze vertelde ons haar droom. Petra was al eventjes op zoek naar een locatie in de buurt om een wolwinkel te starten. En onze winkel die vrij kwam, dat was voor haar een “once in a lifetime” opportuniteit om ineens een mooie start te maken!

Petra opent hier op 9 februari Madam Trico! Een stoffen- en wolwinkel, waar je naai- en breiworkshops kan volgen. Ze nam onze voorraad en inboedel in Steenokkerzeel over, bezocht al heel wat leveranciers en haalde supermooie wol in huis. Ik schrijf me alvast in voor de brei-ateliers! 🙂

Petra is een toffe, een vrouw met een droom, een passie voor stoffen en wol, gewoon… een toffe! Echt!

Wij geven met heel veel liefde en plezier de fakkel in Steenokkerzeel aan haar door. Lieve Petra, ik wens je ongelooflijk veel succes en plezier. Want ‘Oh Mijn God, wat ga jij je hier amuseren!’ ☺

We sluiten met een warm gevoel dit hoofdstuk af.

Of toch bijna, want de verhuurders van het pand willen het onderste uit de kan halen. De afgelopen week was er eentje van weinig slaap, en dat kwam niet enkel door het harde werken deze keer. Nachten heb ik wakker gelegen, omdat ik maar niet kan begrijpen waarom sommige mensen zijn hoe ze zijn. Helemaal afgesloten is dit hoofdstuk dus nog niet, het krijgt helaas nog een juridisch staartje. Het is nu in handen van de raadsman, en ik… ik heb alvast weer een wijze les geleerd.

Maar even terug naar leuke dingen!

k heb het gevoel dat ik sommige mensen moet uitleggen waarom wij de afgelopen drie weken zoveel reclame hebben gemaakt voor Madam Trico, “want dat wordt toch concurrentie”.

Ik zie dat niet zo! Ik ben ervan overtuigd dat wij hier niet veel klantjes door zullen verliezen, dat heel wat mensen uit de buurt van Steenokkerzeel wel eens binnenspringen in Lier, of online bestellen. En Petra gaat haar eigen weg zoeken. Ik heb haar met veel plezier op weg geholpen, en zal haar de volgende weken nog steeds bijstaan met advies als ze dat nodig heeft. Petra wordt, net zoals de meeste andere stoffenwinkelmadammen trouwens, een concullega. Eentje waar ik graag mee naar één of andere beurs rijd, of eens samen een event organiseer. Ik heb een eindeloos vertrouwen in mensen, ook als het over zaken gaat. Dat ik daardoor af en toe eens met mijn gezicht tegen de muur loop, dat neem ik er graag bij. Want werken in vertrouwen is voor mij de enige manier. 🙂

In Lier zijn we vanaf deze maand iedere dag open van 10 uur tot 17 uur. Dus ook op woensdagen! 🙂 Op zondag zijn we niet open, maar iedere donderdagavond tussen 19 uur en 22 uur is het hier avondshopping! 🙂

Verder verandert er hier (nog) niet zoveel, behalve dan dat ik nu een ietsiepietsie meer tijd voor mijn gezin zal hebben. En dat ik morgen vrij ben, en zondag ook! En dat ik ga genieten, van dingen die ik de laatste maanden heel hard heb gemist.

Liefs, Nancy

Een moeilijke beslissing.

Het afgelopen weekend namen wij een drastische beslissing. Eentje waar heel wat tranen en twijfels aan vooraf gingen. Maar soms moet je naar je lichaam luisteren en jezelf een spiegel voorhouden. You win some, you lose some, helaas. 

Het artikel in Het Laatste Nieuws, was, zo zwart op wit, heel erg confronterend. Vijf jaar al, werk ik, zeven op zeven, aan Madeline de stoffenmadam. En ik doe dat met hart en ziel. Met heel veel enthousiasme en liefde voor mijn klanten en mijn stofjes. 

Maar dat harde werk, die 4 à 5 uurtjes slaap per nacht, dat eist zijn tol. Mijn gezondheid wil niet (altijd) meer mee. Het afgelopen jaar werkten we met z’n drieën meer dan voltijds in onze winkels in Steenokkerzeel, Lier en de webshop. Geen tijd om zelf veel te naaien, geen tijd om verlof te nemen, geen tijd om eens ziek te zijn. En vooral: geen tijd om eens naar een voetbalmatch van de jongens te gaan kijken, of ’s avonds een gezelschapspelletje te spelen. Geen tijd om met Charlotte eens te gaan shoppen in het weekend. Geen tijd om iets leuks te doen met de kleinkinderen. Geen tijd voor de hubby en mij. Niet steeds tijd om bestellingen tijdig te plaatsen, of administratie te doen, geen tijd voor ontspanning. Geen tijd, geen tijd, geen tijd. Nooit tijd. 

Vijf jaar al, en de kinderen worden groter. Ik heb al zoveel moeten missen. Vijf jaar die nooit meer terugkomen. De afgelopen weken waren “kak”, want ik voelde dat het zo niet langer kon. Dat er iets moest veranderen. Maar ik wil niet opgeven, ik wil doorgaan en liefst dag en nacht. Ik wil graag 48 uren in een dag, en een 10-dagen week. En nooit moeten slapen. Maar zo werkt het niet. De ruzies thuis, omdat ik op de tippen van mijn tenen loop, altijd werk en verwacht dat het thuisfront zich maar aanpast aan mijn wilde plannen. Oh ja, ik durf dat eerlijk zeggen. Het moet niet makkelijk zijn om met mij samen te leven. Maar saai wordt het nooit! 😉 

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is, dat wij, met tranen in de ogen en met spijt in het hart, onze winkel in Steenokkerzeel sluiten. Mijn team raakt opgebrand, ik raak opgebrand. Marge voor extra personeel is er niet, dan zijn de opties op hé. 

Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik het dagelijks contact in de winkel zo hard mis. Het van hot naar her hollen, zorgen dat nieuwe stoffen ingeboekt raken, de administratie, de planning, de logistiek, het maakt dat ik niet voldoende in de winkel sta. Ik mis jullie. En jullie mij, toch? 😉

Of we dan terugschroeven naar de Madeline van vijf jaar geleden? Nee hoor, wie mij kent, weet dat dat onmogelijk is. We zijn nog niet klaar, we gaan het alleen over een andere boeg gooien! En we willen werken vanuit één locatie, dat versterkt de teamgeest, dat verlaagt de vaste kosten, dat zorgt voor meer productiviteit. 

Die locatie blijft (voorlopig 😉 ) onze vertrouwde winkel in de Kantstraat in Lier. Vanaf februari zijn we daar 6 dagen op 7 open, dus ook op woensdagen! 

Lieve klanten van onze winkel in Steenokkerzeel, het spijt me. Want jullie zijn fantastisch. En de winkel is fantastisch, de locatie is top, de workshoppers zijn super aangenaam. Maar ik krijg het niet meer rond. Er komt heel wat bij kijken, en het lukt me niet meer. We laten jullie echter niet helemaal in de kou staan. 

Vanaf januari starten we met een TOTALE UITVERKOOP van de voorraad in Steenokkerzeel. Inclusief een groot deel van de inboedel. 

De winkel in Steenokkerzeel zal in januari enkel op woensdag, zaterdag en zondag open zijn. We hopen jullie daar nog, een laatste keer, massaal te mogen ontvangen. 

Vanaf februari starten we met “Madeline on Wheels”! Eén keer per maand komen we terug, we zoeken een locatie in de buurt van Steenokkerzeel, waar we één keer per maand op zondag een pop-up verkoop organiseren. 

We zoeken ook een afhaalpunt in de buurt voor webshop orders. En misschien, heel misschien blijven we ook workshops geven in de buurt van Steenokkerzeel. We verdwijnen dus niet helemaal, want we zien jullie graag. 

Soms moet je beslissingen durven nemen, of beslissingen terugdraaien. En je eigen beperkingen onder ogen durven zien. Ik ben moe, moe van te denken en te regelen, moe van nooit klaar te zijn. Gewoon moe. Ik wil graag nog heel lang verder draaien in deze fantastische naaiwereld, en zoals ik vandaag leef, tegen 200 per uur, houd ik dat geen jaren meer vol. 

Mijn verhaal, lieve mensen, met een knoop in mijn maag en tranen in mijn ogen, maar heel open en eerlijk. Want zelfstandige zijn, dat is niet makkelijk. Wat je denkt te zien, is niet altijd de realiteit. 

Veel liefs, 

Nancy

Geld & Geluk

763 (1).jpeg

Ergens midden oktober zat er een mailtje in de mailbox: Inge van Het Laatste Nieuws had me via Instagram gevonden en vroeg of ik interesse had in een interview voor de rubriek “Geld & Geluk“.

Mijn man stond daar eerst wat wantrouwig tegenover, maar ik zag dat meteen zitten. Ik ben een open boek voor iedereen die hier binnenkomt, geheimen heb ik niet! En ik heb er geen probleem mee om naar buiten te komen met onze financiële situatie. Een paar mailtjes later zat ik met Inge rond de tafel.

Ik vermoed dat ik voer gaf voor 7 rubrieken, want dat praten met Inge, dat ging wel heel vlotjes. Ik sprak over mijn passie, over mijn job en mijn winkels, over de kinderen en de jeugdzorg, over bouwmiserie en bouwgeluk, over kleine gelukjes en dingen die jammer zijn. En over geld natuurlijk.

Confronterend wel, want financieel ben ik zwaar achteruit gegaan. Geld maakt niet gelukkig, want ik zou wat ik vandaag doe voor geen miljoenen willen inruilen, maar het zou makkelijk zijn als er wat meer reserve is. Ach, rijk hoef ik niet te worden, het zou alleen fijn zijn als het soms wat minder als “overleven” aanvoelde.

Steven, de fotograaf heeft z’n werk gehad om onze jongens een beetje deftig op beeld te krijgen. Aapjes zijn het, die twee. Emiel, onze zoon, en Tchad, onze pleegzoon verschillen precies één jaar in leeftijd. Ze groeiden samen op, Tchad is nu 3 jaar voltijds bij ons. Echte broers zijn het, in iedere zin van het woord. Samen lachen, vechten, kattenkwaad uithalen. Moest je pleegzorg overwegen, dan kan ik dat alleen maar aanraden. Het verrijkt je leven. Makkelijk is het niet, en het is frustrerend. De wetgeving omtrent jeugdzorg werkt niet altijd in het belang van de kinderen, vind ik. Ik zou de politiek ingaan, alleen al om aan die wetgeving te sleutelen. Maar dat is een ander verhaal. 😉
Wie weet vertel ik dat ook nog eens in de krant, want dit smaakte zeker naar meer.

Veel leesplezier X

Het artikel in Het Laatste Nieuws lees je hier.

Krijg je het artikel niet te lezen maar wil je toch graag weten wat ik nu eigenlijk verdien, dan kan je het hier lezen. 🙂 artikel Geld en geluk

 

Team Madeline: Meet Shanna!

IMG_1183.JPGHet wordt tijd om ons fantastische team eens formeel aan jullie voor te stellen. Wie zo nu en dan al eens in één van onze winkels komt, kent haar natuurlijk al: Shanna, de jongste uit ons team, maar de oudste uit mijn nest!

Shanna is mijn oudste dochter, en ging, nu bijna twee jaar geleden, de uitdaging aan om ons team te vervoegen. Shanna is het gezicht achter de webshop en veel van de
e-mailcommunicatie en social media. Ze zorgt voor fantastische foto’s en maakt de allermooiste flyers. In februari 2018 ging onze nieuwe winkel in Steenokkerzeel open en sindsdien staat Shanna ook een aantal dagen per week in de winkel. Altijd enthousiast en goedlachs, zo een tof kind! 🙂fullsizeoutput_6140

Sinds ze ook zelf in de winkel staat, is de goesting om te naaien heel groot! Ze ziet in ieder stofje wel iets, en als ze niet aan het werken is of met haar ongelooflijk schattig zoontje Mathieu speelt, kan je haar achter een naaimachine vinden. We starten hier binnenkort de rubriek “Shanna leert naaien”! Haar eigenzinnige stijl is geweldig om te zien, daar laten we jullie graag van meegenieten.

IMG_1186.JPG

Dat we er blij mee zijn, met onze TOP Shanna! 🙂