Haarband in 7 stappen

Voor jullie, een tutorial in 7 stappen.

Benodigdheden:

  • Rekbare stof (Wij gebruikten hier die superleuke rekbare corduroy!)
    • Lengte: de hoofdomtrek.
    • Breedte: dit bepaal je zelf. Voor de haarband op de foto hierboven nam An een breedte van 20 cm. Voor de roze haarband werd een breedte van 25 cm gebruikt.
  • Bijpassend garen.

Stap 1

Plooi de stof dubbel, goede kanten op elkaar, lange zijde tegen lange zijde.
Naai de lange zijde: hecht vooraan en achteraan en neem 1 cm naadwaarde. Of gebruik een overlock.

Keer, zodat de goede kant van de stof zichtbaar is. Zorg dat de naad mooi gelijk ligt met de zijkant. Rol deze even tussen je vingers om alles mooi vlak te krijgen.

Stap 2

Plooi de band dubbel, lange zijde op lange zijde. Steek aan beide korte zijden een speldje om het midden (de plooi) aan te duiden. Dit zie je duidelijk op de foto bij stap 4.

Stap 3

Leg de band met de open zijde aan de linkerkant. Plooi zoals op de foto hierboven.

Stap 4

Draai het stuk links op de foto nog één keer om zodat de open zijden naar elkaar toe liggen.

Stap 5

Open de rechterkant van de band en schuif de onderste helft van de linkerkant ertussen tot tegen de plooi. Plooi de rechterkant toe en plooi de andere helft van de linkerkant er weer over. Je krijgt een in elkaar geplooid pakje stof, zoals je ziet op de laatste foto. Speld dit even vast.

Stap 6

Naai al deze lagen op elkaar. Gebruik hiervoor je gewone naaimachine, voor de overlock is dit een te dik pak stof. Naai met een dichte zigzagsteek. Hecht goed vooraan en achteraan.
Knip de naadwaarde bij tot kort tegen de zigzagsteek.

Stap 7

Klaar!! Op naar de volgende! x

Making Backpack by Noodlehead

Ik zag hem voor het eerst in april: liefde op het eerste gezicht, ik zeg het u! Na maanden kwijlen, was het patroon afgelopen maand beschikbaar. De Making Backpack van Noodlehead. Een rechttoe, rechtaan patroon met een hoog Fjällräven-gehalte.

Binnen de vijf minuten zat het patroon in mijn winkelmandje en werd de handleiding geprint. Ah ja, want ik zou daar diezelfde avond nog aan beginnen. Tenminste, dat was het plan. Want de oilskin die ik wilde gebruiken, was niet op voorraad. Bummer! Alé, oilskin bijbestellen en wachten maar. Toen de oilskin geleverd werd, ontbrak de naaitijd. Knippen lukte nog net. En dan gingen er drie weken voorbij!

Afgelopen week dinsdag zat mijn emmertje helemaal vol, maar echt: het liep over. Productiviteit onder nul, zagen en blazen, ge kent dat wel, toch? Iedere vezel in mijn lijf stond gespannen en het was tijd om los te laten. De enige manier om mijn kopke leeg te maken, is naaien. Ge weet wel: #sewingismytherapie. Dat is gene zever: als de kar vol zit, dan moet ge naaien!

En zo geschiedde! Pc dicht, iPhone weg, Nancy niet bereikbaar.
En dat ging vlotjes! Zo vlotjes dat ik, na het samenstellen van het voor- en achterpand,  in al mijn enthousiasme de zijkanten even mooi gelijk ging snijden. Ik sneed een beetje teveel weg, want bij het assembleren van de “gusset” (het samengestelde bodem-, zij- en bovendeel), en de voor- en achterpanden, had ik een halve centimer “gusset” teveel! “Natuurlijk past dat niet meer, Nancy, als ge daar een stuk afsnijdt!” Gelukkig is ook lostornen voor mij een manier om tot rust te komen. Ik haalde mijn tas uit elkaar, maakte de samengestelde gusset een half centimetertje korter waarna de rest van de tas vlotjes in mekaar paste.

Dat moment dat een tas gekeerd wordt, geef toe, daar kan toch geen gevoel tegenop! Content, zot content! De voering en de buitenstof worden aan elkaar vastgezet, aan de binnenkant zijn al die naden dus zichtbaar. Die werk je nog af met biais en dat zou ik nog snel “eventjes” doen. Toen ik aan naad 2 begon, wist ik dat ik iets moest bedenken om dat vlotter te doen verlopen. Tijdens een workshop, na een volledige dag intensief naaien, krijgen veel mensen het niet meer voor mekaar om dat netjes af te werken. Maar “where there is a will, there is a way”! Ik tornde (opnieuw) de biais die er al aanzat los, ik nam een rol keperlint, deed wat van hocus pocus, en zie ne keer, hoe schoon! 

Zei ik al dat ik zot content ben? Zo content dat ik onmiddellijk aan een tweede begon? Ondertussen is ook de Making Backpack van An af, en die van Annelies, en mijn tweede ook. 

Dat is toch wel één van de fijnste dingen aan ons team, dat we samenwerken aan de uitwerking van onze workshops. Dat de stukken door meerdere personen genaaid worden, vooraleer we een fotohandleiding uitwerken. Alle tips en tricks worden gebundeld, en tegen de tijd dat de eerste workshop doorgaat, krijgen jullie een naslagwerk van verschillende ervaren naaisters mee naar huis. Tijdens de workshops wordt er veel aandacht besteed aan een perfecte afwerking. Een trucje hier, een tipje daar, daar genieten wij van. Van die gelukzalige uitspraken als: ‘Oh, dat kende ik nog niet!’ en ‘OMG, heb ik dat gemaakt?’, daar worden wij gelukkig van. Want naaien, dat is niet zo moeilijk. Met de juiste tips en tricks tover je de mooiste dingen vanonder je machine. 

Er staan momenteel twee workshops voor deze Making Backpack open, eentje in Lier en eentje in Steenokkerzeel. Bijna volzet, maar er komen nog een aantal nieuwe data aan. Wie graag als eerste op de hoogte is van de nieuwe data stuurt best een mailtje naar info@destoffenmadam.be 

 

Beide Making Backpacks zijn ondertussen in beslag genomen, zo gaat dat, met vijf kinderen! Hier ligt alweer een nieuw stuk van oilskin op de kniptafel, want echt, ZALIG materiaal is dat! 

Patroon: Making Backpack by Noodlehead, op pdf te verkrijgen bij Noodlehead, en binnenkort op papieren versie bij Madeline de stoffenmadam. Dit najaar staan er bij Madeline de stoffenmadam heel wat workshops op het agenda voor deze prachtige rugzak. 

Stof: Oilskin

Willa by Fibre Mood

De tweede editie van Fibre Mood ligt in de rekken, wij mochten opnieuw ‘in preview’ aan de slag met één van de patroontjes.fullsizeoutput_7985.jpeg

Ik zag Willa en dacht: “Yep! Die wordt het.” Dat ik daarmee opnieuw aan deadline-naaien zou moeten doen, en de foto’s pas op de avond van de linkparty zou trekken (een uurtje geleden dus), daar dacht ik niet over na.

fullsizeoutput_7982.jpeg

Willa is een rechte wikkeljurk tot onder de knie met raglanmouwen en een hoge halsuitsnijding. Ik had mijn twijfels over de hoge halsuitsnijding, dat flatteert mijn zware bovenlijf niet zo. “Maar de wikkel zou dat wel goedmaken”, dacht ik.

e6a795ae-0afd-4de1-8d90-c1cb355bb121

Stof kiezen duurde langer dan het in elkaar zetten van de jurk. Ik koos uiteindelijk voor een kobaltblauwe structuurtricot die al langer mijn ogen uitstak. Als ik hem nu niet knip is hij binnenkort uitverkocht en zou ik spijt hebben. Nog een uurtje later knipte ik. Ik ben een eeuwige twijfelaar wat stof kiezen betreft.

49fb5aea-3d12-4be3-8050-d90afc11850d.jpg

Op een avondje zat Willa in mekaar, het is een eenvoudig patroontje. Het mag ook eens snel gaan, toch? En toen kwam het. De eerste pasbeurt! Mijn man, (echt een schatje) vond mij net uit de Adams Family stappen! (Say What?!)

Ik liet hem enkele (niet erg flatterende) foto’s trekken en stuurde die naar mijn vriendinnen. De opmerkingen bespaar ik u (iets met Amish enzo): er was duidelijk nog wat aanpassingswerk nodig. Ik versmalde de mouwen en stond op het punt om de lengte van de jurk in te korten tot kniehoogte, toen An en Eva zich gierend bij het gesprek vervoegden en de lengte toch wel oké vonden. “Je moet dat stylen”, zeiden ze.

f18f8b92-6320-49e6-a809-91a59996a9cc

Ik werkte vandaag de zoom af, ging nieuwe sneakers kopen, zocht een moment om foto’s te nemen en kwam tot de vaststelling dat er niemand was om die te trekken. Ik trommelde daarnet dochter 2 op en we trokken naar dochter 1, die vandaag bijwerkt bij Brasserie “42Brasso” in Duffel. Dochter 3 ging mee en werkte gezellig aan haar huiswerk verder.

Ach, de kwaliteit van de foto’s kon veel beter. Ik ben daar, in principe, nogal gevoelig aan. Maar wat was het gezellig, we hebben gegierd van het lachen, mijn fantastische dochters en ik. En de kwaliteit van de foto’s, wel vandaag is dat bijzaak.

55632a2d-598b-44df-b3a3-f32e2fd64498

patroon: Willa by Fibre Mood

Stof: Madeline de stoffenmadam

 

 

 

Promotietour Mijn tas 2 – wat ben ik daar ongelooflijk blij mee! *GIVE-AWAY*

IMG_4661.jpgHet zal zo een 6-tal maanden geleden zijn dat ik Sofie en Nathalie zag binnenwandelen in onze winkel in Steenokkerzeel. Dat er een “MIJN TAS 2” zou komen, zeiden ze. En dat ze stofjes zochten, zeiden ze. Mijn hart maakte sprongetjes. De allermooiste combinaties werden bij elkaar gezocht, ik kan je nu al verklappen dat het boek een PAREL geworden is. Echt, er gaan de komende maanden heel wat tassen van onder de naaimachines rollen.

mijntas.jpg

Of ik ook graag een tas wilde naaien voor de promo tour van MIJN TAS 2? Euh, ik dacht het wel! Mijn tijd is zo beperkt, dat ik patronen testen en promo naaien meestal aan mij voorbij laat gaan. Maar ik heb een zwak voor tassen, en de passie en het enthousiasme van Sofie en Nathalie die namiddag in Steenokkerzeel zinderde nog na! Ik kreeg het patroon van “Mathilda” toegestuurd. Mathilda heeft een beetje de vorm van een grote toiletzak, maar dan met handvaten zodat je ze als handtas gebruikt. Een Longchamps modelletje. Net zoals in “MIJN TAS” kan je steeds twee uitvoeringen van een tas maken. In het boek staan 12 concepten, en dus 24 uitvoeringen. Ik koos voor Mathilda II, zonder de transparante buitenkant.

IMG_4571

Voor de buitentas gebruikte ik een jeansstof van Armani, gecombineerd met een zware katoen piqué van Nathan. En dan de vorm van een Longchamps! Een echte “designertas” dus!

Voor de binnentas gebruikte ik een gewassen Italiaanse linnen, die werd verstevigd met plakkatoen. Het patroon schrijft geen binnenzakjes voor, maar dat paste ik aan.

IMG_4651.jpg

Ik voegde een ritszakje toe, een steekzak en een sleutelhanger. Voor de sleutelhanger gebruikte ik een restje marineblauw kurkleer waar ik een musketonhaak aan bevestigde. Lang genoeg, zodat het op de bodem van mijn tas ligt. Zo gaat de tas niet vervormen als er een zware bos sleutels aanhangt.

IMG_4656.jpg

De handvaten zijn hier echt wel de “eyecatcher”. Ze komen mooi samen in de zijnaad van de tas. Dat euforisch gevoel als de tas na het naaien wordt gekeerd en je ziet hoe schoon dat is, dat kan je niet uitleggen he. Dat moet je gewoon doen. De naad wordt wel erg dik op de plaats waar de tassenband samenkomt, maar het lukt. De subtiele glinstertjes in de tassenband komen op de foto niet zo tot hun recht, het lijken wel pluisjes. Maar dat is dus niet zo. 😉

Bij een volgende tas zou ik de hengsels een beetje verlengen omdat ik mijn tassen graag op mijn schouder draag.

De tas wordt verstevigd met Style-Vil, waardoor ze mooi in vorm blijft. Ik knipte de Style-Vil uit 1 stuk, dat werd op maat gesneden nadat de binnenkant was samengesteld. Eén grote rechthoek dus, waar ik vierkantjes uitsneed in het midden voor de bodem.

Mathilda werd hier een ganse zomer gebruikt als handtas, ze vergezelde me ook naar Italië! Ik ben er echt kei blij mee!

IMG_0878.jpg

Het boek ligt vanaf 8 oktober in de winkels, ook bij ons! Meer nog, je kan het hier al in pre-order bestellen! Zodra de boeken hier toekomen worden ze verstuurd!

En bij een Promo blog tour hoort een Give-Away, toch? Wij geven twee exemplaren van MIJN TAS 2 weg! Hoe tof is dat! Om kans te maken op zo een exemplaar laat je gewoon een leuk berichtje achter onder deze blogpost en registreer je je op onze website. Zondag 23 september om middernacht sluiten we af en maandag maken we de winnaars bekend! Wie ook nog eens deelt op Instagram en Facebook maakt extra kans! 😉

IMG_0773

IMG_0640

Deze toffe madammen bloggen de volgende dagen ook over de fantastische tas! Ik ben super benieuwd naar hun creaties.

Constance en Charlotte, een perfecte match!

Vanaf vandaag ligt Fibre Mood in de winkel! Een nieuw naai- en breimagazine met ongelooflijk toffe patronen. Wij gingen bij team Madeline aan de slag met 3 naai- en 2 breipatronen, je kan dus stellen dat we fan zijn!

38660560_2042762482409621_8272562489082773504_o.jpg

Ik was op vakantie toen het overzicht van de patronen werd doorgestuurd en ik viel als een blok voor Constance, de salopette! Geen 1-2-3-klaar project, maar ik had nog enkele dagen vakantie thuis gepland voor ik terug in mijn winkeltjes zou staan, dus het was de ideale moment om te kiezen voor een naaisel waar ik langer dan 3 uurtjes aan moest werken.

constance

Knippen deed ik de avond voordien, over het naaien deed ik een ganse dag. Het is veel werk, maar op zich ging dat wel vlotjes, het patroon zit goed in mekaar en de stap-voor-stap handleiding was superduidelijk.

IMG_3654.jpg

Alle zichtbare stiksels werden ge-topstitched met de coverlock. Ik gebruikte cordonnet garen en de kettingsteek, en ik ben “zotcontent”! Sinds ik de Janome vervangen heb door de Babylock wordt de coverlock voor bijna ieder naaisel gebruikt. Wat een zalige machine is dat seg. contancecontance

constance

Het is geen geheim dat ik zot ben van Italiaanse kwaliteit, de Jeansstof van Armani werd net voor mijn vakantie geleverd en riep mij al van het moment ik de verpakking openmaakte. Dat mijn patroon keuze op de salopette viel zal daar ook wel iets mee te maken hebben. Kwalitatieve jeansstof vinden, het blijft moeilijk. De minder goede kwaliteit scheurt makkelijk door (als je wat bil hebt zoals ik toch), dat is meteen ook de reden waarom ik me niet snel aan een jeans-naaisel zet. Maar wat ik nu in mijn handen had, amai! Zalige kwaliteit! Ze staan nog niet online, maar in onze winkels kan je de stof wel al terugvinden.

Constance

Ze wordt zo groot, die dochter van mij. Voor de foto’s trok ik vanochtend naar Rumst, Charlotte slaapt deze week bij haar papa en ik mocht haar gelukkig een uurtje gaan “lenen”! De jeansknopen werden een kwartier voor de fotoshoot nog ingeklopt, deadline-werken, ik zeg het u!

IMG_3654IMG_3744

Constance heeft een perfecte pasvorm vind ik, ik knipte maat 34 voor Charlotte en deed geen enkele aanpassing. Zot ben ik, van mijn kind!

constance

IMG_3645IMG_3644constanceconstanceconstanceconstanceconstance

IMG_3898

Wij zijn alvast superfan, van Fibre Mood!

Stoffen: Madeline de stoffenmadam

4 Tips om te voorkomen dat je naaimachine je stof opeet!

Oh nee! De naaimachine eet mijn stof op!

We hebben het allemaal al wel eens meegemaakt, je stof wordt naar beneden getrokken, komt onder je steekplaat terecht, maakt daar een knoopje en als je pech hebt zitten er op de koop toe ook nog eens gaatjes in je stof!

IMG_0028

Hier zijn alvast 4 eenvoudige tips die wij hier meegeven tijdens onze workshops en die altijd werken.

1. Begin niet aan het begin van je stof te stikken, maar start ongeveer een centimetertje lager. Aan het begin van je stof starten maakt dat het stofje makkelijk naar beneden geduwd wordt en vastraakt onder je steekplaat. Dan start het gevloek al nog voor je goed en wel gestart bent. Begin een beetje lager met stikken, hecht aan het einde van je naad, draai dan je stof en stik het losse “begin” van binnen naar het uiteinde toe vast.

IMG_0032
2. Gebruik “stickvlies” of “scheurvlies“. Dat is papier dat je mee vastnaait, en nadien zachtjes wegtrekt uit je stiksel. Dit papier leg je onder je stofje, zo voorkom je dat jouw stof naar beneden getrokken wordt.

IMG_0036

IMG_0037

IMG_0040

IMG_0041

3. Naai, helemaal aan het begin van je stof, niet onmiddellijk achteruit om te hechten. Dit geldt ook voor het einde van je naad. Hecht op ongeveer 5 millimeter van het begin en het einde, zo voorkom je dat je machine dat “losse stukje” stof meetrekt naar beneden en zit je naad toch nog steeds mooi vast in de naadwaarde.

IMG_0042.jpg4. Zorg dat de dikte van de naald die je gebruikt is afgestemd op de dikte van jouw stof. Een naald die te dik is voor een bepaalde stof geeft spanning waardoor je naald niet snel genoeg door je stofje prikt en de stof mee naar beneden trekt. Hetzelfde geldt voor een naald die bot is, zorg dat je altijd de juiste naald gebruikt die scherp genoeg is.

  1. IMG_0035Er zijn zonder twijfel nog andere manieren om te voorkomen dat je stof wordt opgegeten. Wij doen het op één van de bovenstaande manieren, maar misschien heb jij nog wel andere tips?
  2. Geef ze gerust door, we vullen de lijst graag verder aan.

 

Mijn jongens in See You at Six!

Het is ondertussen bijna drie jaar geleden, dat die laatste post eruit ging. Het spookt al maanden door mijn hoofd, hoe graag ik opnieuw zou starten met bloggen. Awel, vandaag is de dag! So there we go!fullsizeoutput_60b7.jpegWist je dat wij hier in Lier en Duffel fantastisch mooie plekjes hebben om te wandelen en even te genieten van een stukje ongerepte natuur? De Netedijken zijn ideaal om op een zonnige ochtend even tot rust te komen. En om te genieten van mijn fantastische jongens, broers in elke opzicht van het woord, behalve dan het nest waar ze uitkomen.

fullsizeoutput_60ba.jpegDe weekends waarop wij ABSOLUUT niets te doen hebben zijn hier schaars, om niet te zeggen onbestaand. Maar afgelopen weekend waren onze winkels allebei dicht en hadden wij, voor het eerst in heel lange tijd, geen enkel “moetje”! Ik moet u niet vertellen hoe zeer wij daarvan genoten hebben.

Tchad, ons pleegzoontje, kruipt graag voor de lens. Maar Emiel, onze zoontje, krijg je niet snel op beeld. Ik maakte de Billie ’t shirts net voor de lancering van de laatste See You at Six collectie, maar het lukte niet eerder om Emiel enigszins “toonbaar” op foto te krijgen. 🙂 Tchad liet zich eerder al eens van zijn charmantste kant zien.

IMG_1299.JPGVoor het ’t shirt van Tchad combineerde ik de Iced Tea french terry met een zwart wit gestreepte boordstof, een perfecte match met het rietje op de print.

Voor het ’t shirt van Emiel gebruikte ik de Painted french terry met bijhorende boordstof. Wat was ik blij met die stof! Emiel zijn lievelingskleur is namelijk geel! En laat dat nu net een kleur zijn die je niet dikwijls tegenkomt in de stofjeswereld. Dus Painted French Terry, wees welgekomen! fullsizeoutput_60bd.jpeg

fullsizeoutput_60b2.jpeg

fullsizeoutput_60c1.jpeg

fullsizeoutput_60bc

Voor mijn 6-jarige Emiel knipte ik een Billie in maat 134, voor de 5-jarige Tchad knipte ik een Billie in maat 122. De French Terry mag al iets losser rond hun lijfje hangen, en de patroontjes van Zonen09 vallen eerder klein uit. Ze zitten nu perfect nu.

Zo, een kort en eenvoudig blogberichtje om weer van start te gaan. Ik moet zeggen, het doet me nu al goed. Een gevoel van, “de kop is eraf!”! Geen verdere uitleg nodig en ik kan gewoon weer bloggen wanneer ik daar zin in heb!

Fijn, weer een vinkje op mijn wishlist!

Patroon: Billie Zonen09
Stofjes: Emiel in Painted French terry, Tchad in Iced Tea french terry van See You at Six

Bloggers For Life – voor al die schitterende sterretjes

’t Is tijd om mijn blog vanonder het stof te halen. Soms heeft een mens gewoon eens een “sjot onder zijn gat” nodig om de draad weer op te nemen.

12190839_10153712852313497_1733450373189756678_n (1)

Ergens midden september speelde een madam met een groot hart met de idee om een actie op poten te zetten voor Music For Life. In een mum van tijd stond blogland op zijn kop en zo kwam het dat we niet veel later, met 50 enthousiaste madammen, “Bloggers for Life” vormden.

logo-bloggers-for-life

Twee goede doelen werden gekozen en we zouden doen waar we goed in zijn, waar onze passie ligt, waar we ons hart en ziel in kwijt kunnen.

Bloggers for Life naait, met heel veel liefde, voor kinderen (en hun ouders) die het financieel niet zo makkelijk hebben. Over dat doel kan je hier en hier  alles lezen. De veiling van al dat uniek handgemaakt moois start op 16 november… doe mee en koop een lotje (of meer).

Bloggers for Life naait ook, met tranen in de ogen en een “knoop in de maag”, voor het Berrefonds. Wat het Berrefonds precies doet en hoe het ontstond, dat lees je hier en hier. Ik koos om hiervoor te naaien. Want een kind verliezen, dat is loodzwaar. Dat is letterlijk je hart voelen breken. Dat is happen naar adem en niet geloven dat dit echt gebeurt. Dat is zelf ook een klein beetje doodgaan.

s-104-1

 

Het zijn de kleine dingen die je op de been houden. Het is de menselijkheid rondom je die je kracht geeft om door te gaan. Hij zou deze maand 9 jaar worden, Nathan, die mooie lieve grote kleine man van mijn zus.

DSC03265

Naaien, dat is voor mij pure ontspanning. Dat is Genieten met een grote G! Nu lag dat iets anders. Weten dat je naait voor een mini-mensje dat het niet haalde, awel dat is geen fijn gevoel. Zo klein en zo oneerlijk. Maar ik weet wat een groot verschil die kleine inspanning maakt voor de mama’s en papa’s van de sterrenkindjes. Ik maakte niet één, niet twee, maar drie setjes. Van ieniemienie klein, naar een maatje 50. En ik besloot om vanaf nu iedere maand een setje te maken. Want als ik met dat beetje tijd en dat beetje stof, een heel klein beetje troost kan bieden, dan is dat oké.

DSC03316

 

DSC03317

 

DSC03313

 

DSC03268

Het Berrefonds kan trouwens alle hulp gebruiken. Heb je een klein beetje tijd, een klein beetje stof en een groot hart? Op de website van het Berrefonds vindt je de patroontjes en meer informatie.

Patroontjes: Berrefonds – Stofjes: Madeline de stoffenmadam – Doel: Bloggers For Life


 

Een Barrel Bag in imitatie leer, voor de verandering!

DSC00431

Meet number 8! Jawel, 8 van die fantastische Blanche’kes heb ik ondertussen al gemaakt. Omdat die barrel bags zo schoon zijn en zalig om mee rond te lopen. Maar vooral omdat ik het “in mijn vingers” moet hebben voor de workshop’kes. De dag (lees=nacht) voor de workshop maak ik er altijd nog eentje, moest ik dat niet doen deed ik toch geen oog dicht! En zoiets als “teveel sjakoshen hebben” bestaat toch niet?

DSC00426

Ik maakte ze iets kleiner dan mijn vorige sjoeke, een bewuste keuze want ik heb mij voorgenomen om iets minder rommel mee te sleuren. (Ik sta soms met schaamrood op mijn wangen aan de kassa van de supermarkt)

DSC00434

Het werd opnieuw eentje in nepleer, een aantal madammen lieten al weten dat ze zich toch aan het leer zouden wagen en na die 6 gebroken naalden van de eerste keer was ik er niet gerust in. Maar een beetje denkwerk, een aanpassingske hier en daar en kijk… amper één naald heb ik gebroken bij het vaststikken van het laatste handvat.

DSC00429

Ik gebruikte deze keer het taupe grijze slangenleer, tijdloos, chic en past bij zowat alles! Voor de voering gebruikte ik Filaments van Art Gallery. Yep, ik ben content met mijn nieuw sjakosh! 😉

DSC00435

Er is gevloekt hoor zondag maar uiteindelijk zijn die fantastische madammen allemaal met pareltjes naar huis gegaan. Na een dag bloed zweet en tranen iedereen trots naar huis zien gaan, dat geeft zo een energie boost!

Miss Pixie schreef al een verslagje,  de andere resultaten krijg je later deze week op de Facebook pagina te zien.

Stofjes: Imitatieleer en Filaments voor de voering.

Patroon: Blanche van Swoon Patterns.

DSC00437

You rock you Stickly rockers!

shanna
20 juni reed ik, samen met 3 keitoffe madammen, richting Gent voor de #fabriclaunchzonen09! Sharon bracht, naast de patronen waar iedereen zot van is, ook een minicollectie stoffen uit. En ik mocht erbij zijn als die werden voorgesteld. Beetje stress toch, die dagen daarvoor. Ik zou daar heel wat van mijn concullega’s en virtuele vrienden in levende lijve ontmoeten en da’s toch altijd een beetje spannend.

Het was een feest om U tegen te zeggen, de zalige locatie, overheerlijke taarten (die blijven plakken zijn), goddelijke drankjes en een fantastische gastvrouw. Om nog maar te zwijgen van al die fantastische madammen, hoe zalig is het om een zonnige namiddag door te brengen met mensen die allemaal dezelfde passie delen. Ik geniet nog na…

En dan de stoffen, enkele maar. Maar wel hele mooie. Organisch katoen van een ongelooflijke kwaliteit. Ik zou deze week een polo maken voor Emiel, met de Off Beetle Blue tricot. Ach ja, what can I say, ik ben een tricot fan!

shanna7

Tot gisteren, ons Shanna kwam een beetje helpen in de winkel en het eerste wat ze zag was de Stickly Rockers Mustard. “Amai mama, hier mag je mij wel een kleedje in maken”. “Een kleedje”? Een half uurke later kwam ze uit het atelier met de winter editie 2014 van La Maison Victor. “Dees kleedje se mama”! De Gingerdress. “Als je zelf het patroon overneemt” zei ik! Ik had nooit gedacht dat ik die dag zou meemaken (Onze interesses liggen nogal uit elkaar), maar het kind ging tekenen! Dat kleedje, in dat stofje… ze stond erop gebrand.

shanna4

Ze tekende maatje 34, en dat zit toch net een ietsipietsie te strak. Ze vind zelf van niet, maar het model vraagt toch om iets losser te vallen rond de heupen. De riem zit daar dus niet voor niks! 😉 Haar volgende versie (want ze wil precies dezelfde in de stickly Rockers Blue) zal een maatje groter worden.

shanna1

Ik gebruikte niet de hals-, rug- en mouwbiezen. De hals werkte ik af met beleg, aan de rug en mouwen heb ik een zoompje gelegd.

shanna9

Ik trok weer teveel foto’s. En dan kan een mens niet kiezen. Bij deze mijn excuses voor de overload aan Shanna! 🙂

shanna8

 

shanna5

 

shanna3

 

shanna6

 

shanna2

 

Bedankt Sharon voor de fantastische stofjes! Die kwaliteit… zalig! 🙂

Stof: Stickly Rockers Mustard

Patroon: Ginger Dress uit La Maison Victor Winter 2013/2014

Model: My girl!